Expo Visual Poetry & Liberatura @ Wiels

A poetry festival which celebrates experimental poetry and the contemporary and historic avant-garde and its artists.

Copyright be.poetic vzw © All Rights Reserved

Curatoral statement by Philip Meersman and Monique Verelst

 

The artists and poets in this exhibit are not only connected by the nature of the work they present, but also by the fact that the end of communication is strongly present in the art shown here. In some works this end is a full stop, but in others this marks only the beginning of a metamorphosis in which language is reborn as object, sound is visualised as colour and space and the third dimension is folded onto itself as sound.

The poems as book as art object as well as the performance pieces present show not only the End of Poetry on Paper or the mortality of men, but also mostly the end of language as a form of communication. Language becomes a construct of images and scribbling where the viewer excavates the symbol, hoping to understand the icon as indicator of meaning.

 

De kijker wordt echter niet wijzer, enkel de zoektocht zelf naar het Zijn blijkt betekenis te bevatten. Hoewel meestal dat Zijn wijst op eindigheid en dus Niet-Zijn.

Het werk dat hier wordt gepresenteerd overschrijdt meermaals het grensgebied tussen literatuur, beeldende kunst en muziek. Het voelt zich in dat grensgebied thuis, dat grensgebied is de semiosfeer Visuele Poëzie geworden. Elk werk binnen deze semiosfeer kan enkel volledig begrepen worden wanneer de kijker open staat om het te zien als én literatuur én beeldende kunst én muziek. Het werk gedraagt zich als Schroedingers kat, maar wil niet in een hokje gestopt, noch geaaid worden. Het wenst begrepen te worden en wil ook als performance een eigen leven leiden. Visuele poëzie heeft dat orale aspect an sich dat zich wil en zal manifesteren.

 

Poésie veut toujours que ce soit lu, préférablement en haute voix.

Ces poèmes visuelles ont se retrouver orphelins de la littérature, des arts et de la musique après la mort de l’auteur. La création du sens était liée au contexte du spectateur. Mais ce spectateur ne regarder plus. Dans cette époque virtuelle, le tangible est devenu numérique, l’éphémère l’arbre producteur du papier. La Vérité n’est plus noir sur blanc, mais l’ombre de la peinture, le chuchotement des codes inconnus.

C’est à vous pour émanciper les poèmes visuelles présent.

Soyez d’abord bienvenue pour les aider avec votre propre voix.

 

 

Works and artists in the exhibition

 

RENAAT RAMON (1936) – (BE)

 

‘Dood van de dichter’ (Muurschildering)

‘Mort du poète’ (Peinture murale)

‘Death of the poet’ (Mural)

 

 

(NL) Renaat Ramon is dichter, essayist en beeldend kunstenaar.

Hij was redacteur van Betoel, Radar en Diogenes, medewerker van Poëziekrant en

publiceerde visuele poëzie in de internationale tijdschriften Big Ode, IZ en Maintenant.

Hij publiceerde zeven bundels woordpoëzie, waaronder Rebuten (2004) en Geheim besogne

(2006) en visuele poëzie, onder andere Ongehoorde gedichten (1997), Zichtbare stem (2009)

en Apodicta (2013).

In 2012 verscheen Klemteken, een bloemlezing uit zijn woord- en beeldpoëzie. In 2014

verscheen Vorm & Visie, Geschiedenis van de concrete en visuele poëzie in Nederland en

Vlaanderen.

 

(F) Renaat Ramon est poète, essayiste et artiste visuel. Rédacteur en chef de Betoel, Radar et

Diogenes, il a collaboré au Poeziekrant et publié des poèmes visuels dans des revues

internationales comme Big Ode, IZ et Maintenant.

Il a publié 7 recueils de poèmes écrits parmi lesquels Rebuten (2004) et Geheim besogne

(2006) et des poèmes visuels, entre autres Ongehoorde gedichten (1997), Zichtbare stem

(2009) et Apodicta (2013).

En 2012, publication de Kremteken, recueil de ses poèmes écrits et visuels. En 2014,

publication de Vorm & Visie, Geschiedenis van de concrete en visuele poezie in Nederland en

Vlaanderen.

 

(E) Renaat Ramon is a poet, essayist and visual artist.

He was editor for Betoel, Radar and Diogenes, participant of Poëziekrant and published

visual poetry in international magazines like Big Ode, IZ and Maintenant.

He published seven volumes of wordpoetry, among which are Rebuten (2004) and Geheim

besogne (2006) and visual poetry, for example in Ongehoorde gedichten (1997), Zichtbare

stem (2009) and Apodicta (2013).

In 2012 Klemteken was publised, a collection of his word- and visual poetry. In 2014 Vorm &

Visie, Geschiedenis van de concrete en visuele poëzie in Nederland en Vlaanderen (Shape &

Vision, History of concrete and visual poetr in the Netherlands and Flanders) was published.

 

 

RENAAT RAMON (1936) – (BE)

 

‘Metabet’ (Reeks van 13 letters (24x12cm))

(NL) ‘Metabet’ herdefinieert in een strakke vormgeving het ‘alfabet’: de beeldengroep gaat

voorbij aan de lettertekens die wij dagdagelijks gebruiken, het is een meta-bet en herleidt de

tekens tot een visueel-ruimtelijk concept . ‘Metabet’ overstijgt de fonemische

betekenisgeving en suggereert zelf de bouwstenen van taal te zijn, namelijk de stad.

‘Metabet’ vormt een ruimtelijke, utopische stedelijke beleving, met Corbusiaanse

proporties, een taalkundig Brasilia.

 

(F) ‘Metabet’ redéfinit l’alphabet en un strict ordonnancement: le groupe de sculptures va

au-delà des lettres que nous utilisons au quotidien, c’est un meta-bet qui retrace les signes

pour en faire un concept tant spatial que visuel. ‘Metabet’ dépasse la création de sens à

partir de phonèmes et suggère qu’il est peut-être le fondement même du langage, la ville.

‘Metabet’ est une expérience urbaine spatiale, utopienne, de proportions corbuséennes,

une Brasilia linguistique.

 

(E) ‘Metabet’ redefines the alphabet in a strict lay-out: the group of sculptures reaches

beyond letter-figures that we use on a daily basis, it is a meta-bet and retraces the signs to a

visual-spatial concept. ‘Metabet’ surpassed the creation of fonemic meaning and suggests

that is itself may be the foundations of language; the city. ‘Metabet’ is a spatial, utopian

urban experience, of Corbusian proportions, a linguistic Brasilia.

 

 

LUC FIERENS (1961) – (BE)

 

‘Banc of America’ (Collage)

‘Our Journey’ (Collage)

‘Solo per te’ (Collage)

 

(NL) Sinds 1984 provocerend collage-artiest die de relatie tussen woord en beeld

onderzoekt. Maakt verbindingen en projecten met onafhankelijke netwerken: mailart,

visuele poëzie, etc. Zijn artistieke publicaties (Postfluxpost) zijn aangekocht door grote

archieven (R.&M.Sackner Archive ), bibliotheken (MoMa Library , Rare Books coll. University

of Buffalo & MaRT (Trento e Rovereto) en verschillende private verzamelaars (Fondazione

Berardelli Brescia, Collezione Palli ,Prato (Italy) en Verbeke Foundation (B)).

 

(F) Depuis 1984, Fierens, artiste collagiste et volontiers provocateur, est à la recherche du

lien entre mot et image. Il créé des connections et propose des interactions entre différents

supports tels que l’art postal, la poésie virtuelle et autres. Ses publications (Postfluxpost) ont

été achetées par de grands fonds d’archives (R. & M. Sackner Archive), des bibliothèques

(MoMa Library, Rare Books Coll. , University of Buffalo, MaRT (Trento & Rovereto) et des

collections privées (Fondazione Berardelli, Collezione Palli, Prato (Italy) et Verbeke

Foundation (B))

 

(E) Since 1984 , collagist provocateur researching the relation between word & image.

Makes connections and projects within independent networks : mail-art, visual poetry, etc.

His artist’publications (Postfluxpost) have been acquired by major archives (R.&M.Sackner

Archive ), libraries (MoMa Library , Rare Books coll. University of Buffalo & MaRT (Trento e

Rovereto) and various private collections (Fondazione Berardelli Brescia, Collezione Palli

,Prato (Italy) and Verbeke Foundation (B)).

 

 

ZEEPBLIND – (NL)

 

‘Nagelvaste kalktriller’

 

Uitvouwbaar boek, dat uit zes boeken bestaat met in totaal zo’n 250 pagina’s beeld

en tekst.

Livre dépliant comportant six livres soit un total de 250 pages d’images et de textes.

Unfoldable book, consisting of six books, with a total of about 250 pages of images and text.

(NL) Zeepblind bestaat uit vijf personen: Kine Brettschreider (1966), Ineke van Doorn

(1961), Harry van Doveren (1953), Veronique Hogervorst (1971) en Arnoud Rigter (1978).

 

 

Ze leggen verbinding met elkaar via tekeningen, computer renderings, poëzie en proza.

Daarbij is niet te onderscheiden wie precies wat gemaakt heeft.

‘Nagelvaste Kalktriller’ lees je niet zoals een doorsnee boek. Je kunt op ieder gewenste plek

beginnen. Kruip in de werelden van Job Dobbelaar, Saar, Pest, Priesters van het Niets en een

handvol Scrupulen. Bezoek het theater, reis per schip naar Goa. Er is liefde, kennis en

wetenschap, een glossarium, een psychologisch dossier en een wetenschappelijk essay.

Vorm is inhoud. Daarom is Nagelvaste Kalktriller letterlijk een ‘draaiboek’ dat nooit eindigt.

 

(F) Zeepblind est un collectif de cinq artistes : Kim Brettschreider (1966), Ineke van Doorn

(1961), Harry van Doveren (1953), Veronique Hogervorst (1971) et Arnoud Rigter (1978).

Reliés les uns aux autres par le dessin, le numérique, la poésie et la prose, il est impossible

de dire qui fait quoi.

‘Nagelvast kalktriller’ ne se lit pas comme un livre ordinaire. Vous pouvez commencer où

vous voulez, plonger dans l’univers de Job Dobbelaar, Saar, Pest, Priesters van het Niets

(Prêtres du néant) et Een Handvol Scrupulen (Une poignée de scrupules). Visitez le théâtre,

embarquez pour Goa. Il y a de l’amour, du savoir, des sciences, un glossaire, un dossier

psychologique et un essai scientifique. La forme étant le contenu, Nagelvaste kalktriller est

littéralement un livre dépliant que l’on ne finit jamais de lire.

 

(E) Zeepblind consists of five people: Kine Brettschreider (1966), Ineke van Doorn (1961),

Harry van Doveren (1953), Veronique Hogervorst (1971) and Arnoud Rigter (1978).

They connect to each other through drawings, computer renderings, poetry and prose. It is

not possible to distinguish who made what.

‘Nagelvaste Kalktriller’ is not read like an ordinairy book. You can start anywhere you wish

to. Immerse yourself in the worlds of Job Dobbelaar, Saar, Pest, Priesters van het Niets

(Priests of the Nothing) and een handvol Scrupulen (a handfull of Scum). Visit the theatre,

travel to Goa by boat. There is love, knowledge and science, a glossary, a psychological file

and an scientific essay. Er is liefde, kennis en wetenschap, een glossarium, een

psychologisch dossier en een wetenschappelijk essay. Shape is content. That is why

Nagelvaste Kalktriller is literaly a never-ending reversable book.

 

 

DANNY SCHOLTZE (1976) – (NL)

 

’Zonder titel’, Boek 14,8 x 21 cm, 25 pagina’s kleur/zwart wit.

‘Sans titre’, Livre 14,8 x 21 cm, 25 page’s couleur/noir blanc.

’No title’, Book 14,8 x 21 cm, 25 pages color/black white.

 

(NL) Scholtze heeft een grote fascinatie voor de natuur, de processen die zich daarin

voltrekken en de wijze waarop de mens zich op verschillende niveaus verhoudt tot zichzelf

en zijn omgeving. Zijn beeldend werk ontstaat intuïtief en is procesmatig in plaats van

conceptueel en planmatig. Ze is een uiting van reflecties op observaties en onderzoekingen

in de relaties tussen hem zelf en mijn omgeving.

 

(F) Scholtze est totalement fasciné par la nature, son mode de fonctionnement et la façon

dont l’homme se compare aux différents niveaux de son environnement. Son art visuel part

d’une intuition plus que d’un concept élaboré. C’est une réflexion sur ce qu’il observe et une

recherche de la relation existant entre lui-même et le monde qui l’entoure.

 

(E) Scholtze has a huge fascination for nature, its processes and the way in which man

compares to himself and his surroundings on different levels. His visual work is created by

intuition and is more of a proces than a planned concept. She is an expression of reflections

on observations and researching the relationship between himself and his surroundings

 

 

FRANK VAN ANSEM (1974) – (NL)

 

‘En het ijs dreef verder’, (Gesso, houtskool, potlood, Oost-Indische inkt en verfstift

op hout . Stellage : hout, mdf en stof).

‘Et la banquise poursuit son voyage’ (Gesso, charbon de bois, crayon, encre de Chine et marqueurs

peinture sur bois. Echafaudage: bois, mdf, tissu).

‘And the ice floated on’, (Gesso, charcoal, pencil, East-Indian ink and paintmarker on wood .

Scaffolding: wood, mdf and fabric).

 

(NL) Het boek is gebaseerd is op de mislukte ontdekkingsreis van S.A. Andre en zijn

teamgenoten, om als eerste de Noordpool te bereiken. Het gevonden fotoarchief van deze

dramatische tocht was de inspiratie voor het werk.

 

(F) Le livre est base sur l’échec de l’expédition de S.S. Andrée et de son équipage. Ils

voulaient être les premiers à atteindre le Pôle Nord. Les archives photographiques de ce

voyage dramatique ont inspiré ce livre.

 

(E) The book is based on the failed expedion of S.A. Andre and his team members. They

wanted to be the first to reach the North Pole. The discovered photo-archives of this

dramatic journey inspired this work.

 

 

JAN DAMS (1978), Compagnie Dams– (NL)

 

Houten kluis met daarop een jachtscène, bevattend ‘The Big Beat’ (177x80x56 cm)

Naaldhout en verschillende hardhouten structuren, boek gemaakt van het schilderij

the Big Beat (met houten omslag) daarin, opgezette vos en zinken soldaatje dat

met een veer zwaait bovenop, led-tl-buis binnenin.

Coffre en bois avec scène de chasse, contenant ‘The Big Beat’ (177 X 80 X 56 cm)

Structure en pin et autres bois, livre réalisé à partir de la peinture The Big Beat, renard empaill et soldat

de plomb tenant une plume, tube LED à l’intérieur.

Wooden safe with hunting scene op top, housing ‘The Big Beat’ (177x80x56 cm)

Pine and different hardwoods structure, book made out of painting the Big Beat (in wooden cover)

inside, stuffed fox and zinc soldier waving feather on top, led tube light inside.

 

(NL) Dams is een artiest die het universum onderzoekt vanuit zijn werkplaats. Het

werkproces is een associatieve, intuïtieve en spirituele reis.

De dood van zijn vrouw dwong hem om op een nieuwe manier te kijken naar het leven, de

dood en de ruimte daartussen. Hij sprak met de goden, bezocht de onderwereld en

ontmoette enkele buitengewone dieren. De antwoorden presenteren zichzelf in een serie

naïeve schilderijen en meer uitgebreide sculpturen. Het begon met een schilderij ‘The Big

Beat’, zijn vrouw als een godin, hij als een vos, gravend door de velden, trommelend en

trompetterend, van alles doend om haar terug te krijgen. Zes jaar later is het schilderij

getransformeerd in een boek en krijgt het een plaats in het hard van deze installatie.

Bovenop Dams als vos, een jager, starend naar zichzelf, zich overgevend aan zichzelf en aan

het leven.

 

(E) Being an artist Dams explore the universe from within his workspace. The work process is

an associative, intuitive and spiritual journey.

The death of his wife forced him to find a new understanding about life, death and the space

in between. He spoke to the gods, visited the underworld and met some extraordinary

animals. The answers presented themselves in a series of naïve paintings and more

elaborate sculptures. It started with a painting ‘The Big Beat’, his wife as a goddess, he as a

fox, wimbling trough the fields rumbling on a drum and blowing on a trumpet doing

everything to get her back. Six years later the painting was transformed into a book and got

a place into the hart of this installation. On top Dams as a fox, a hunter, staring at himself,

surrendered to himself, to life.

 

(F) En tant qu’artiste, Dams explore l’univers depuis son espace de travail. Son oeuvre est un

voyage associatif, intuitif et spirituel.

La mort de sa femme a contraint l’artiste à rechercher un nouveau sens à la vie et à la mort

et à l’espace séparant les deux. Il a parle aux dieux, il a exploré les mondes souterrains où il a

rencontré des animaux extraordinaires. Les réponses sont arrivées d’elles mêmes sous forme

de peintures naïves et de sculptures plus élaborées. Tout a commencé par une peinture

« The Big Beat », sa femme y apparaît en divinité, l’artiste en renard, marchant à travers

champs, jouant du tambour et de la trompette pour tenter de la ramener. Six ans plus tard,

le tableau s’est transformé en livre et a trouvé sa place au coeur de l’installation. Au dessus,

Dams en renard, un chasseur, l’artiste s’observe s’abandonnant a lui-même, à la vie.

 

 

CATHELIJN VAN GOOR (1976) – (NL)

 

‘Glitch Panorama #2’ (Leporello)

 

(NL) Een serie tekeningen waar de focus ligt de focus op het idee dat de mens controle

verliest over zijn eigen uitvindingen. De werken zijn afgeleid van foto’s gemaakt tijdens een

virtuele wandeling met Google Streetview, waar een omgeving over een breedte van circa

16 kilometer vervormd is geraakt door een softwarefout. Het landschap, waar je uren door

heen kunt dwalen, ziet er daardoor uit als een mix tussen een sprookjeswereld en een set

voor een horrorfilm.

In een boek ga je al lezend steeds dieper een verhaal in. Stapje voor stapje kom je erachter

wat de schrijver wil vertellen. Langzaam ga je verbanden leggen en krijg je steeds meer

inzicht in het geheel. Het verkennen van het gebied in Google Street View gaat ook

stapsgewijs. Een stukje wandeling wordt stapsgewijs getoond, bladzijde voor bladzijde. Je

kunt ook uitzoomen en het panoramisch zicht in z’n geheel bekijken.

Bij ‘Glitch Panorama #2’ is aan het einde het cirkeltje rond. Je begrijpt hoe zaken aan elkaar

verbonden zijn of je bent weer terug bij af

 

(F) Série de dessins. Le message est que l’homme perd le contrôle de ses inventions. Les

dessins sont tirés d’images prises au cours d’une promenade virtuelle sur Google Street

View, où un paysage d’environ 16 kilomètres de large a été déformé par le logiciel. Le

paysage que vous pouvez parcourir pendant des heures ressemble alors à quelque chose qui

se situe entre un pays de conte de fées et un décor de film d’horreur.

Si vous lisez un livre, vous plongez peu à peu dans l’histoire. Au fur et a mesure de votre

lecture, vous découvrez ce que l’auteur veut vous dire. Puis vous commencez à établir des

liens et l’histoire prend tout son sens. Explorer une zone sur Google Street View est

également un exercice progressif. Vous pouvez zoomer pour y aller pas à pas, page par page,

ou choisir la vue panoramique. « Glitch Panorama #2 » ou la boucle est boucle. Vous

comprenez comment tout est connect à et vous êtes revenu au point de départ.

 

(E) A series of drawings. The focus lies on the idea that man is losing control of his own

inventions. The works are diverted from pictures made during a virtual walk with Google

Streetview, where an environment of about 16 kilometers wide, has been misshapen by an

error in the software. The landscape, that you can wander in for hours, therefore looks like a

mix between a fairytail land and a horrorfilm set.

If you read a book, you immerse yourself in the story whilst you’re reading. Step by step you

find out what the writer wants to tell you. Slowly you start making connections and the

bigger picture gets clearer. Exploring the area in Google Street View is also a step by step

proces. Parts of the walk are shown step by step, page by page. You can also zoom out and

watch it in full panoramic view. ‘Glitch Panorama #2’ completes the circle. You understand

how everything is connected and have returned to your starting point.

 

 

MARIE THÉRÈSE DE CLERQ – (BE)

 

‘I will write peace’

3 fragmenten uit een reeks van 10 foto’s, lijstafmeting 52x67cm

 

(NL) Met deze fotobeelden wil ik een link leggen naar de uitspraak van Paul Eluard:‘C’est

une histoire bien connue que je conte, c’est un poème célèbre que je relis; je suis appuyé

contre un mur avec des oreilles verdoyantes et des lèvres calcinées.’

Het resultaat van mijn werk is enkel de aanvang van het verhaal. Er wordt de bezoeker zowel

letterlijk als figuurlijk een Spiegel im Spiegel voorgehouden: een beeld confronteert hem met

zichzelf.

Worden vraag en statement beantwoord met I care?

 

(F) Mes images signifient pour moi une façon de faire le lien avec l’énoncé de Paul Eluard:

‘C’est une histoire bien connue que je conte, c’est un poème célèbre que je relis; je suis

appuyé contre un mur avec des oreilles verdoyantes et des lèvres calcinées.’

Le résultat de mon travail n’est autre que le début de mon récit. Le visiteur est confronté

aussi bien de façon littérale que figurée à un Spiegel im Spiegel: une image le confronte à luimême.

La question et l’affirmation trouvent-elles ici une réponse dans le I care?

 

(E) In my photographic images, I aim to create a link with the statement by Paul Eluard: ‘It is

a well-known story that I tell, a celebrated poem that I re-read: I am leaning against a wall,

with verdant ears and calcinated lips.’ The result of my work is only the beginning of the

story. Viewers see themselves, literally and figuratively, in a Spiegel im Spiegel, a mirror

within a mirror: the images confront the viewers with themselves.

Can the response to this question and statement be I care?

 

 

STIJN BLES (1975) – (NL)

 

‘Loading 2015’

Papier, karton en hout 18 x 12 x 20 cm

 

(NL) Wat maakt een boek nu zo bijzonder? Het fysieke aspect van een boek is wel het meest

opvallende. Een boek kun je voelen, heeft een geur en is kwetsbaar maar het meest

fascinerende aan een boek vind ik het magische van een opeenvolging van zwart en wit die

wij vertalen naar een levendige beeldenreeks in totale stilte.

Ik wil in dit werk alleen de essentiële ingrediënten laten zien zodat de gebruiker alles naar

eigen wens kan verwerken.

 

(F) Qu’est-ce qui rend un livre tellement spécial ? L’aspect physique du livre est ce qu’il a de

plus remarquable. On peut le toucher, on peut sentir son odeur. Il est vulnérable. Mais je

crois que ce qu’il y a de plus fascinant dans un livre c’est le déroulement magique du noir et

du blanc que nous traduisons instantanément en une série d’images animées et ce, dans le

plus profond silence. Dans cette oeuvre, je veux montrer uniquement les ingrédients

essentiels de sorte que chacun puisse les transformer à sa guise.

 

(E) What makes a book so special? The physical aspect of a book is the most remarkable. You

can feel and smell a book. It is vulnerable. But I think the most fascinating thing aboout a

book is the magical opéénvolging of black and white that we translate to a lively series of

images in absolute silence.

In this work I want to show only the most essential ingredients so that the user can proces

everything as he or she desires.

 

 

REMKO LEEUW (1974) – (NL)

 

'Geen woorden maar data' (Mixed media op papieren boeken)

 

(NL) Het materiaalgebruik en het toeval spelen in het werk een centrale rol. Door sturing van

het materiaal en het doen van interventies, worden ontmoetingen geregisseerd tussen

organische en bedachte kunstmatige bewegingen op het doek. Met het kiezen van deze

twee tegenpolen bepaalt hij de randvoorwaarden waarbij dit interventieproces zich mag

voltrekken. Het toeval krijgt hierbij een bewuste plek in het werk. Dit komt mede tot stand

door een gevecht tussen ratio en onderbewustzijn.

 

(E) Coïncidence and the use of material play a central part in this work. By guiding the

material and making interventions, meetings are orchestrated between organic and created

artificial movements on the canvas. By choosing these two counterparts he decides the

conditions on which this interventional proces may take place. Coïncidence is an on-purpose

factor in this work. This is partly created by a fight between the rational and the

subconcious.

 

(F) La coïncidence et l’utilisation de matériaux jouent un rôle central dans cette oeuvre. En

guidant le matériau et en intervenant, on provoque des rencontres entre l’organique et les

mouvements artificiellement crées sur la toile. En choisissant ces deux éléments opposés,

on décide des conditions dans lesquelles le processus d’intervention peut avoir lieu. La

coïncidence est ici un facteur « voulu ». Ce phénomène résulte en partie du combat entre le

rationnel et le subconscient.

 

 

MAJA JANTAR (1977) – (BE)

 

'REaD'

 

(NL) REaD is onderdeel van de trilogie Weiss – REaD – Glær. Het werd gedragen door een

RED (red: rode) lijn die gelezen werd en andere elementen die werden ADded (red:

toegevoegd) zodat er reAd (red: lees) kwam te staan. Het kan solo uitgevoerd worden, als

duo of collectief. Het kan in de vorm van een lezing, een performance, een expositie of een

installatie. Het kan bestaan in boekvorm, als een tekening als een partituur. Het verandert

altijd en staat open voor nieuw invloeden.

De versie die op deze expositie gepresenteerd wordt, heeft de vorm van een boek

aangenomen, het is een gebonden boek, gemaakt van schilderijen gemaakt tijdens lessen

gegeven door Hermann Nietsh, over action-painting in Salzburg in 2000.

 

(F) Cette oeuvre fait partie de la trilogie Weiss – ReaD – Glaer. Elle a pour point de départ

une ligne rouge RED et d’autres éléments qui ont abouti à REaD. Elle peut être exécutée en

solo, en duo ou en groupe, sous forme de lecture, de mise en scène, d’exposition ou

d’installation. Elle existe également en version livre, dessin ou partition. Elle est en

changement permanent et ouverte à de nouvelles influences.

La version présentée à cette exposition est la version livre – ouvrage relié avec des peintures

exécutées lors d’un cours donné par Hermann Nietsh à l’occasion d’une action collective à

Salzbourg en 2000.

 

(E) REaD is part of the trillogy Weiss – REaD – Glær. It was born from a RED line that was

read and other elements that got ADded to it creating reAd. It can be performed solo, in

duo, or collectively. It can take the shape of a reading, a performance, an exhibition, an

installation. It can exist in bookform, as a drawing, as a score. It is ever changing and open to

new influences.

The version for the exhibition here presented, has taken the shape of a bookwork - it’s a

book bound from paintings painted in a class taught by Hermann Nietsh on action painting in

Salzburg in 2000.

 

 

SVEN STAELENS (1979) – (BE)

 

'lovesong'

'lullaby'

 

(NL) De asemische werken zijn stuk voor stuk een zoektocht naar de mogelijkheden van

(hand)schrift. Staelens verkent de (on)leesbaarheid door gevonden teksten en

handgeschreven flarden te onderwerpen aan een proces van de-/reconstructie. Centraal in

zijn zoektocht staan de vragen: Wanneer verdwijnt de leesbaarheid? Wanneer voltrekt zich

de overgang van een beschreven naar een geëtaleerd beeld? Hoeveel visuele lagen kun je

van een tekst verwijderen of manipuleren vooraleer die niet meer als tekst herkend kan

worden?' Voeg daar nog de klanklaag van de taal aan toe en je krijgt een beeld van het

onderzoeksonderwerp in de werken.

 

(F) Le travail asémique explore toutes les possibilités de l’écriture. Staelens examine la

lisibilité ou la non-lisibilité d’un texte et d’extraits manuscrits en les soumettant à un

processus de dé/re-construction. Cette recherche pose plusieurs questions fondamentales :

à quel moment un texte n’est-il plus lisible? à quel moment une image décrite devient-elle

une image présentée? combien de couches visuelles est-il possible de retirer d’un texte pour

qu’il ne devienne plus reconnaissable en tant que texte? Ajoutez le son et soudain le sens de

cette recherche apparaît.

 

(E) The asemic works are all quests for the possibilities of (hand)writing. Staelens explores

the (un)readability by subjecting found texts and handwriten particles to a proces of de-

/reconstructie. The search has five central questions: 'When does readability disappear?

When will a described image turn into a presented image? How many visual layers can you

remove from a text of manipulate before you cannot recognize it as a text anymore?' Add

the soundboard of language and an understanding of the research subject in the works will

appear.

 

 

CONSTANT

MICHAEL MURTAUGH , ANNE FORET , GIJS DE HEIJ , ANTONIO ROBERTS, AN MERTENS – (NL/UK/B)

 

“The Death of the Authors 1943, a botopera”, Performance

 

(NL) Constant is een door kunstenaars gerunde organisatie, gevestigd in Brussels die zich

bezighoud met media en kunst met een focus op vrije software en cultuur, feminisme en de

ethiek van het internet. Elk jaar in januari verwelkomt Constant duizenden nieuwe werken

op Belgian Public Domain Day. Door elk jaar een nieuw afgeleid werk te maken, hoopt

Constant mensen te inspireren om zelf publieke werken electronisch beschikbaar te maken

en om ze te herontdekken.

The Death of the Authors - edition 1943 is een F/LOSS kunstwerk door leden van Constant

en hun vrienden Michael Murtaugh, Anne Laforet, Gijs De Heij, Antonio Roberts, An

Mertens. Het is gepubliceerd onder een Free Art License.

 

(F) Constant est un collectif d’artistes basé à Bruxelles qui explore le champ de l’art et des

média. Il a pour objectifs la gratuité des logiciels et de la culture, le féminisme et l’éthique

sur la toile. Chaque année en janvier Constant accueille des milliers d’oeuvres nouvelles lors

d’une journée du Domaine public belge. En créant chaque année un nouveau projet,

Constant voudrait inciter les gens à rendre publiques des oeuvres disponibles

électroniquement et ainsi permettre de les redécouvrir.

The death of the authors – édition 1943 est une oeuvre en licence libre des membres et amis

de Constant, Michael Murtaugh, Anne Laforet, Gijs De Heij, Antonio Roberts, An Mertens.

 

(E) Constant is a Brussels based artist-run organisation for media and art with a focus on free

software and culture, feminism and the ethics of the web. Each year in January, Constant

welcomes thousands of new works at a Belgian Public Domain Day. By creating a new

derivative work every year, Constant hopes to inspire people to make public works

electronically available and rediscover them.

The Death of the Authors - edition 1943 is a F/LOSS artwork by Constant members and

friends Michael Murtaugh, Anne Laforet, Gijs De Heij, Antonio Roberts, An Mertens. It is

published under a Free Art License.

 

 

FRIE J. JACOBS (1957) – (BE)

 

‘Bibliotheek’ (1991 – 1993)

 

(NL) Frie J. Jacobs beschouwt de natuur als zijn atelier. Hij schildert met vuur, roet en regen

en maakt partituren en andere schrifturen met meeldraden, zaden en gedroogde bloemen.

 

(F) Pour Frie J. Jacobs la nature est un studio de peinture. Il peint avec le feu, la suie et la

pluie, il compose des partitions et autres écrits avec des étamines, des graines et des fleurs

séchées.

 

(E) Frie J. Jacobs considers nature his studio. He paints with fire, soot and rain and makes

scores and other scriptures with stamens, seeds and dried flowers.

 

 

CINDY SHERLOCK ( 1972 ) – (AU)

 

Artist Statement

 

(NL) Dit dagboek staat vol poëzie en dingen geschreven in en op…

Het is een dagelijks dagboek van gedachten en observaties, echt of bedacht.

Dit dagboek is:

Mijn stem als ik niet kon spreken. Een focus wanneer mijn gedachten niet konden stilstaan.

Een reflectie van momenten. Een uitdaging om mee te dingen. Een stroom van ideeën.

Een herhaling van stijlen en technieken. Een …

Om dit werk te lezen moet je: Het boek vasthouden. De pagina’s omslaan. De lagen zien.

De markeringen zien. Het geschrevene lezen.

Dit werk is het eerste dagboek in een voordurende serie boeken die geboren zijn vanuit de

noodzaak om een taal te vinden waarin ik kan communiceren. Het is nonverbaal and

universeel.

Het is gedeeltelijk Asemic writing, gedeeltelijk Vispo en Liberature in een meer formele zin.

Dit kleine boek bevat tekst en beelden die reacties of observaties zijn die aangestuurd

worden door een compulsieve drang om kunst te maken.

De vroegste pagina’s werden geschreven op losse bladzijdes. Toen ik meer aan het proces en

het medium gewend was, vond ik dubbele pagina’s interessanter. Ik kon daardoor meer

technieken en tekstplaceringen onderzoeken. Sommige pagina’s hebben een meer formele

structuur dan anderen. Op sommige pagina’s vloeiden de woorden er gewoon uit.

Dit dagboek is een dagelijks dagboek dat ideeën, gedachten en woorden onderzoektin een

constante toestand van fluxus. Net als het leven.

Artist Statement

 

(F) Ce journal est rempli de poésie et de textes écrits à différents moments…

C’est un journal quotidien de pensées et d’observations… réelles ou imaginées.

Ce journal est: Ma voix lorsque je ne pouvais pas parler. Un point de repère lorsque mon

esprit vagabondait. Le reflet de moments. Un défi à relever. Un flux d’idées. Une

répétition de styles et de techniques. Un…

Pour lire ce journal vous devez: Tenir le livre. Tourner les pages. Voir les multicouches.

Voir les marques. Lire l’écriture.

Ce journal est le premier d’une série de livres nés de la nécessité de trouver un langage dans

lequel je puisse communiquer. Il est non verbal et universel.

Il est en partie écriture asémique, en partie VISPO et Liberature au sens formel.

Ce petit livre contient des textes et des images qui sont des réponses à un besoin compulsif

d’expression artistique.

Les premières pages ont été écrites sur des feuillets individuels ou simples. Lorsque je me

suis sentie plus à l’aise, j’ai trouvé que les pages doubles étaient plus intéressantes. Elles

m’ont permis d’explorer une gamme plus large de techniques et de placement de texte.

Certaines pages ont une structure plus formelle que d’autres. Sur certaines pages les mots

ont simplement débordé. Ce journal est un exercice quotidien qui examine les idées, les

pensées et les mots qui sont dans un état permanent de flux. Ceci reflète la vie.

Artist Statement

 

(E) This journal is full of poetry and writing that have been written in and on…

It is a daily journal of thoughts and observations… real or imagined.

This journal is: My voice when I could not speak. A focus when my mind could not be still.

A reflection of moments. A challenge to complete. A rush of ideas. A repetition of styles

and techniques. A …

To read this work you must: Hold the book. Turn the pages. See the layers. See the marks.

Read the writing.

This work is the first journal in an ongoing series of books that have been born out of the

necessity to find a language in which I could communicate.

It is nonverbal and universal.

It is part Asemic writing, part Vispo and Liberature in a formal sense.

This small book contains text and images that are responses or observations that are driven

by a compulsion to make art.

The early pages were written on individual or single pages. As I became more comfortable

with the process and medium, I found the double page was much more interesting. It

allowed me to explore a more diverse range of techniques and text placement. Some pages

have more formal structures than others. On some pages the words have just spilled out.

This journal is a daily journal that examines ideas, thoughts, and words that are in a constant

state of flux. This reflects life

 

 

ANNEKE BAETEN (1965) – (AU / B)

 

‘Translating Paint’

 

(NL) Haar huidige serie ‘Translating Paint’ (red: het vertalen van verf) gaat over het vertalen

van het onmogelijke en de zoektocht naar de afwezige waarheid. Het proces waarbij men

probeert de betekenis van verf te ‘vertalen’ is een zinloze oefening. Dat wordt uitgedrukt

door het uit te leggen in Asemic writing, dat zelf ook geen semantische betekenis heeft.

Zoeken naar betekenis is een constante en normaal gezien reflecteert dit vertaalproces

menselijke emoties en individuele interpretatie maar uiteindelijk is het een ironisch proces.

 

(F) Dans sa série actuelle ‘Translating Paint’, l’artiste explore la traduction de l’impossible et

la recherche de la vérité là où il n’y en a pas. Tenter de traduire une peinture est un exercice

futile et recourir pour ce faire à l’écriture asémique qui n’a pas de contenu sémantique non

plus l’est tout autant. La recherche de sens est une constante chez l’être humain et la

traduction permet de projeter les émotions et leur interprétation dans les différents

éléments de la composition mais il y a néanmoins une certaine ironie dans la démarche.

 

(E) Her current series ‘Translating Paint’ is about translating the impossible and seeking truth

where there is none. The process of trying to "translate" the meaning of the paint is a futile

exercise, expressed by explaining it in Asemic writing which inherently has no semantic

meaning either. Seeking meaning is a constant and typically the translating process projects

human emotions and interpretatie in the individual pieces but in the end it is an ironic

process.

 

 

GLEN CALLEJA (1978) – (MT)

 

‘Exit # Zero’

 

Geluidsfragment en boek bestaande uit vijf delen, allen afzonderlijk koptisch

gebonden zonder cover. (23 X 35 X 30 cm)

Livre et audio comportant cinq parties, toutes reliées individuellement avec reliure

copte visible sans couverture

(23 X 35 X 30 cm)

Audio and book made of 5 pieces, all individually bound with an exposed coptic

binding without a cover (23x35x30cm).

 

(NL) Het boek probeert de ervaring van een terminaal ziek persoon te synthetiseren. Dat

doet het door meertalige, gevonden poëzie en het gebruik van elementen van asemic

writing. Bronnen voor de collages zijn loterijbriefjes, patient-informatie briefjes en een

wiskundeboek. Ze zinspeelt op de genetische waarschijnlijkheid om ziektes als kanker te

kriigen, de medicalisering van het leven op het moment dat men de diagnose krijgt en het

tellen van de (resterende) dagen.

 

(F) Ce livre tente de synthétiser l’expérience d’un malade en phase terminale. Morceaux de

poésie multilingue et d’éléments d’écriture asémique, collages rassemblant des billets de

tombola, des rapports médicaux et un manuel de mathématiques, l’ensemble faisant

allusion à la probabilite génétique de contracter des maladies comme le cancer ainsi qu’à la

médicalisation de la vie à partir du moment où un diagnostic a été posé et où le compte à

rebours a commencé.

 

(E) The book tries to synthesise the experience of a terminally ill person. It does this by using

multilingual found poetry and elements of asemic writing. The collages are sourced from

tombola sheets, patient information sheets and a mathematics textbook and allude to the

genetic probability of contracting diseases like cancer, to the medical-isation of life once one

receives a diagnosis and the counting of (remaining) days